متأسفم!!

واقعا متأسفم

   متأسفم که توی کشور ما به زوربازو بیش تر اهمیت داده می شه تا به قدرت تفکر وتعقل!

   متأسفم که برای ورزش هزینه های گزاف می شه ولی برای علم تره هم خرد نمی کنن!

   متأسفم که به مدال آوران المپیک این همه هدیه می دن و ازشون تقدیر می کنن وبراشون صدجور برنامه سازی می کنن، اما برای مدال آوران المپیاد فقط یه تیتر خبری کوچولو می زنن و دیگر هیچ!!....

   چرا مردم؟! چرا این قدر بی توجه شدیم؟ چرا خودمون داریم به این تبعیض بی شرمانه دامن می زنیم؟ چرا از مسئولین خودمون نمی خواهیم که به علم بیش تر از زوربازو اهمیت بدن؟ حتی خود ما هم اون قدر که اخبار و رویدادهای ورزشی نقل محافلمونه، از پیروزی دانشمندهای آینده ی خودمون خوش حال و ذوق زده نیستیم.

   من به همه ی مدال آوران المپیک تبریک می گم و براشون احترام زیادی قائلم، اما حقش نیست که توجه رسانه ها ومردم و مسئولین بیش از المپیادی ها معطوف المپیکی ها باشه.

   چند نفر از ما خبرداره که ما چند تا مدال توی المپیاد آوردیم و چند تاش طلاست و اسم اون هایی که این مدال های پرافتخار رو آوردن و اسم ایران رو در مقام سوم جهان ثبت کردن چیه؟ اما حتی بچه های چهار ساله ی ما هم می دونن اسم تک تک مدال آوران المپیک رو!

   خدایا! چرا توی مملکت ما همه چی وارونه شده؟ کشورهایی مثل انگلیس که دارن به تمام مردم دنیا آقایی می کنن، حتی یه پول سیاه هم جایزه به المپیکی هاشون ندادن، ما چرا نباید توی کارهای درست به کشورهای موفق نگاه کنیم؟

   بیش تر جوون های ما آرزو دارن برای ادامه تحصیل به اروپا وآمریکا برن، اما چرا نمی دونیم رمز موفقیت این کشورها چیه و باید چه کار کنیم که خودمون بشیم قطب علمی دنیا؟ آیا این اتفاق فقط با حرف وشعار می افته یا باید یه تغییری توی روش و کردارمون بدیم؟

   خواهش می کنم فکر کنین....

/ 3 نظر / 12 بازدید

المپیک هر 4 سال 1 بار برگزار میشه فقط ایران نیست که این رویداد مهم ورزشی براش اهمیت داره تقریبا تمام کشورهای دنیا جوایز نقدی برای ورزشکارای مدال اورشون در نظر گرفته بودن اما چون شما خود میزبانو مثال زده بودین باید بهتون یاد اوری کنم که این کشور درسته جایزه نقدی به ورزشکاراش نمیداد ولی به محض مدال اوری هر کدوم از اونها تمبری منقش به چهره اون ورزشکار طراحی میکرد و در همان روز به دفاتر پستی سراسر انگلیس ارسال میشد تا تصویر این ورزشکاران برای همیشه در میان مردم جاودانه بشه.فکر نمیکنم در نظر گرفتن مبلغ ناچیزی پول برای ورزشکارای حرفه ای ایران که از همه زندگیشون گذشتن اغلب از لحاظ مالی دچار مشکل هستن کار بزرگی باشه تازه اونم وعده وعیدایی که خدا میدونه به واقعیت پیوسته یا نه. در مورد المپیادم حق با شماست مسولان این کشور تا حالا کی این چیزا براشون مهم بوده که الان باشه پس این مشکلاتو گردن مردم نندازین چون هم این ورزشکارا جزوه این مردمن هم اون جوانی که زندگیشو وقف علم کرده ایراد از جای دیگس این خانه از پای بست ویران است..

نوروز

با سلام وقتتون بخیر دوستان بسیار عزیزم........ فرق است بین دوست داشتن و داشتن دوست! دوست داشتن لحظه ای ست اما داشتن دوست استمرارلحظه های دوست داشتن هست!! همه شما رو از سر عشق دوست دارم اما دنیای مجازی شما رو از سر نیاز درس عبرت میزبان شماست اگر من نیومدم شما تشریف بیارید....... مثل همیشه من خجلم از ابراز لطف شما مرسی

مهدی

من فکر میکنم این به فرهنگ ما بر میگرده ..فرهنگ مردم ما بسیار حاشیه پردازانه ست متاسفانه این رو میشه تو همه عرصه ها دید مثلا محبوبیت عجیب غریب برنامه ای مثل نود که گاهی اندازه ی وقت دو بازی کامل فوتبال میشه و جز دعوا انداختن و علم کردن مسائل پشت پرده که جز مسئولین و اقدام اونا از مردم کاری بر نمیاد !!!میاد؟ یا اینکه فلان بازیگر چ غلطی تو زندگی شخصیش میکنه برامون اهمیت داره یا وقتی کشورمون به یه دستارودی میرسه بجای اطلاع از چند و چون ماجرا بیشتر علاقمندیم بازتاب خارجیشو دیده حالشو ببریم بنابراین المپیک ها و قهرمانانشون که دیدن حرکاتشون مردم رو به وجد میاره باید تو راس توجه مسئولین باشن تا اقبال مردم رو جذب کنند وگرنه اگر مسئولی بدونه که این خدمت نیس نمیدونم خوش رقصی آخه اونم نیست ......دیگه به جای این محور حمایت رو رو المپیادا میزاره تا کشور طی چرخه ای به اتفاقاتی بباله که همچون تاریخ تخت جمشید و هخامنشی و مدال رضازاده و .....خاک خوردنی نباشه و آینده ای رو پویا کنه