واحه

وقتی از شوق وصال می نهادم باسر پای در بیراهه خار صحرایی گفت: عشق یعنی واحه

 
مرگ بر آمریکا دقیقا یعنی چی؟
نویسنده : لیلی تکلیمی - ساعت ٦:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٥/۳۱
 

 

دوروز پیش یعنی دقیقا 28 مرداد 92 توی بیمارستان تأمین اجتماعی شهریار بستری شدم تا به خاطر تصادفی که کرده بودم تحت عمل جراحی پا قرار بگیرم، تا اینجاش زیاد مهم نیست....

مهم اینه که حادثه درکمین همه ی ما آدمهاست. اما مهم تر از اون اینه که وقتی یکی نیازمند دارو و درمون و عمل جراحی می شه چه اتفاقات دیگه ای درانتظارشه؟

من از بیست و چهارسالگی تا حالا شش بار اطاق عمل رفتم و چهار بار بیهوشی کامل و دوبار اخیر هم که دلیلش تصادف و شکستگی پا بود، بی حسی ازکمر داشتم. دفعه ی قبل دوسال و نیم پیش بود و اینبار هم دوروز پیش. اما چیزی که خیلی برام اهمیت داره عوارض داروهای بیهوشی و بی حسی بوده. چهاربار بیهوشی کامل عوارض بسیار کمتری نسبت به این دوبار بی حسی داشته فقط و فقط به خاطر این که دفعات قبلی از داروهای آمریکایی استفاده شده بود و این بار البته داروهای هندی و چینی! دلیلش هم مشخصه؛ ما با آمریکا قهریم و همه ش د اد می زنیم: مرگ بر آمریکا!!!

ولی مرگ بر آمریکا دقیقا یعنی چی؟

بذارین از عوارض بی حسی آخرم بگم: اولش حالت تهوع بسیار شدید که تا امروز ادامه داره و هیچ داروی ضدتهوع (چینی و هندی!) ای حریفش نیست. بعدیش سردردهای بسیار شدیده که تا همین لحظه که دارم می نویسم آزارم می ده و باعث شده تمام کلمات جلوی چشمم به رقص صوفیانه بپردازن. و اما مهم ترینش که شاید برای محققین محترم علوم پزشکی هم خالی از لطف نباشه: فراموشی موقت!! بله دوستان درست شنیدید! من دچار یک نوع فراموشی عجیب شدم که تا چند ثانیه و حتی دقیقه بعد از این که از خواب بیدار می شم همراهمه. فراموش می کنم کجا هستم، چه ساعتیه، و این سه روز چه اتفاقی از سرم گذشته. نه اطاق عمل یادم میاد و نه دردهایی که کشیدم و غصه ای که به خاطر سه تا بچه های نگرانم خوردم. فراموش می کنم که یک انسان فرشته صفت که همراه تخت بغلی من بود توی دو روزی که دربیمارستان بستری بودم چه جوری ازم پرستاری می کرد انگار که خواهرشم.

الهی هرگز کسی دچار چنین دردو رنجی نشه و البته فراموش کردن این جور موارد خیلی بهتر از یادآوریشونه......

من از تمام دردهام می گذرم و فراموششون می کنم، اما می خوام بدونم داروهای هندی و چینی که ارمغان مرگ بر آمریکا هستن و جایگزین غلطی برای داروهای آمریکایی و اسرائیلی، با کدوم مجوز عقلی و دینی به ما مردم دردکشیده تحمیل می شن؟ چرا هزینه ی سیاستهای غلط  دولتهامون رو باید ما مردم پرداخت کنیم درحالیکه همه ی رؤسا و رهبرانمون درشرایط مشابه در بهترین بیمارستان های اروپا و آمریکا با تجهیزات پزشکی عالی خواهند بود و فقط ما هستیم که نه جون و نه خون باارزشی برای سران این مملکت داریم. البته جون و خون ما فقط درمقابل توپ و تانک دشمن باارزشه! فقط وقتی صحبت دفاع از خاک و میهن و دین پیش میاد مردم می شن ولی نعمت و تاج سر، چون قرار نیست حضرات عالی مقام آسیبی ببینند.

از ما که گذشت، حداقل از جون و خونی که قراره بعدها واسه آرمان های شما دولتمردان خاک جبهه هارو رنگین کنه درست محافظت کنید و براشون ارزشی قائل بشید. یک عمر فریاد زدید و زدیم مرگ بر آمریکا تا امروز بفهمیم معنی واقعی ش مرگ تدریجی ملته.

می ترسم این اثرات عجیب داروهای هندی و چینی باعث بشه یه روز صبح که از خواب پاشدیم، فراموش کنیم واسه چی انقلاب کردیم، جنگیدیم، راهپیمایی رفتیم، پای صندوق های رأی حاضر شدیم و صدها حماسه خلق کردیم. می ترسم فراموش کنیم که ایرانی هستیم، که مسلمونیم، که شهید دادیم، که امام رو با چشمای گریون بدرقه کردیم....  ولی فقط امیدوارم فراموش کنیم که بازهم فریاد بزنیم: مرگ بر آمریکا!!!

 


 
comment نظرات ()