واحه

وقتی از شوق وصال می نهادم باسر پای در بیراهه خار صحرایی گفت: عشق یعنی واحه

 
برای چشم های زیتونی رنگ پدرم....
نویسنده : لیلی تکلیمی - ساعت ٧:٢٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٢/٤/۱
 

ای صدای عشق

   ای هوای باغ

     ای همیشه در نفس جاری!

کاش می گفتی             دوستم داری......

کعبه ی آمال من بودی

درسکوت آن نگاه سبز و گیرایت دلم افسرد

    و شور زندگی    درکنج این زندان ـ که دل نامندـ ناگه مُرد!

      گله ها دارم از آغوش پرمهر تو ای فانوس شبهایم!

 تو از آن دور می آیی

از دل آن سرزمین سبز و رؤیایی

وچشمانت    سراسر رنگ زیتون    رنگ تنهایی....

ولی آنگه که عزم بازگشتن می کنی؛ ای کاش بازآیی

      تو دوری از من و از حال زار من

                                         ولی اندوه عشق بی ریایت

                                                      تا ابد

                                           شمع مزارمن.... 


 
comment نظرات ()